บทที่ 487 แปรรูปใบชา

โดยเฉพาะหลังจากมีลูกชายน่ารักสองคน นางยิ่งหวังให้ครอบครัวอยู่อย่างปลอดภัยตลอดชีวิต

ด้วยความคิดเช่นนี้ หลินเยว่เลี่ยงจึงมีแรงจูงใจในการหาเงิน รายได้จากต้นไม้ผลและโรงเตี๊ยมไม่เพียงพอ นางต้องหาเงินให้มากขึ้น เพื่อทำให้สามมณฑลในเขตปกครองของอ๋องเหลียงแข็งแกร่งทั้งกำลังคนและม้าศึก

บทที่ 488 ชิมชา

หลินเยว่เลี่ยงและเซียวเช่อพาลูกชายทั้งสองเข้าไปหา

"หูโถวอยากเล่นกับน้องๆ หรือ?"

หูโถวกัดกำปั้น ส่งเสียงอือๆ อาๆ

ต้าเป่าและเอ้อร์เป่าดูเหมือนจะเข้าใจ ก็ส่งเสียงอือๆ อาๆ ตอบ

เสี่ยวสือโถวแหงนหน้ามองน้องๆ โต้ตอบกัน หัวเราะคิกคัก

หลินหล่าวซานก็ออกมาจากห้องในตอนนี้ พูดอย่างยิ้มแย้ม "เยว

บทที่ 489 ไท่โหวชอบงานปักระดับสูง

มู่สวินสนใจทันที ลืมเรื่องของขวัญวันเกิดไท่โหวไปเลย "พี่สะใภ้ใหญ่เซียว ของหายากย่อมมีค่า ชานี้ข้ารับรองขายได้ราคาเกินพันตำลึง"

หลินเยว่เลี่ยงรู้ว่าพันตำลึงที่เขาพูดถึงคือราคาต่อหนึ่งจิน จะไม่ให้ใจสั่นได้อย่างไร?

ในมิติของนางมีชาดีกว่าสามร้อยจิน ตามที่มู่สวินว่าพั