บทที่ 485 อ๋องเหลียงเล่าสถานการณ์ในราชสำนัก

"หลิวหลินเป็นคนซื่อตรง หัวไว ได้ยินว่าแต่ก่อนก็เป็นคนมีความสามารถโดดเด่นในตำบลชิงสุ่ย นับเป็นคนมีฝีมือที่หายาก"

อ๋องเหลียงได้ยินเซียวเช่อประเมินหลิวหลินสูงขนาดนี้ ยิ่งมั่นใจในความคิดของตน: "ดี งั้นให้พี่จิ่นรีบจัดการเรื่องที่นี่ แล้วให้หลิวหลินรับตำแหน่

บทที่ 486 ไม่อาจปล่อยให้นางโลภในความสุขสบายอีกต่อไป

หมอเซี่ยจูงเสี่ยวสือโถวเดินนำหน้าเข้าไปในห้องโถง "โอ้ย! ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว"

เสี่ยวสือโถวไม่รู้สึกอะไร เห็นอาจารย์บอกว่าหิวก็หัวเราะอย่างไม่เกรงใจ

ทุกคนทยอยเดินเข้าห้องโถง คราวนี้หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เตรียมอาหารที่มีพลังไม้ให้หมู่หรงเยว่หนิง แต่

บทที่ 487 แปรรูปใบชา

โดยเฉพาะหลังจากมีลูกชายน่ารักสองคน นางยิ่งหวังให้ครอบครัวอยู่อย่างปลอดภัยตลอดชีวิต

ด้วยความคิดเช่นนี้ หลินเยว่เลี่ยงจึงมีแรงจูงใจในการหาเงิน รายได้จากต้นไม้ผลและโรงเตี๊ยมไม่เพียงพอ นางต้องหาเงินให้มากขึ้น เพื่อทำให้สามมณฑลในเขตปกครองของอ๋องเหลียงแข็งแกร่งทั้งกำลังคนและม้าศึก