บทที่ 484 การสนับสนุน

หมู่หรงเยว่หนิงเดินเข้าไปอย่างดีใจ: "เยว่เลี่ยง นี่คือองุ่นลูกใหญ่ที่พวกเราเคยกินใช่ไหม?"

หลินเยว่เลี่ยงพยักหน้า: "น้าหนิง นี่เรียกว่าองุ่นจูเฟิง เพิ่งเก็บมาจะอร่อยกว่า ท่านลองชิมได้ตามใจชอบ"

หมู่หรงเยว่หนิงดีใจเหมือนเด็ก ลากอ๋องเหลียงไปเก็บองุ่นด้วยกัน

ลูกพีชบนเขาถูกเก็บไ

บทที่ 485 อ๋องเหลียงเล่าสถานการณ์ในราชสำนัก

"หลิวหลินเป็นคนซื่อตรง หัวไว ได้ยินว่าแต่ก่อนก็เป็นคนมีความสามารถโดดเด่นในตำบลชิงสุ่ย นับเป็นคนมีฝีมือที่หายาก"

อ๋องเหลียงได้ยินเซียวเช่อประเมินหลิวหลินสูงขนาดนี้ ยิ่งมั่นใจในความคิดของตน: "ดี งั้นให้พี่จิ่นรีบจัดการเรื่องที่นี่ แล้วให้หลิวหลินรับตำแหน่

บทที่ 486 ไม่อาจปล่อยให้นางโลภในความสุขสบายอีกต่อไป

หมอเซี่ยจูงเสี่ยวสือโถวเดินนำหน้าเข้าไปในห้องโถง "โอ้ย! ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว"

เสี่ยวสือโถวไม่รู้สึกอะไร เห็นอาจารย์บอกว่าหิวก็หัวเราะอย่างไม่เกรงใจ

ทุกคนทยอยเดินเข้าห้องโถง คราวนี้หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้เตรียมอาหารที่มีพลังไม้ให้หมู่หรงเยว่หนิง แต่