บทที่ 48 ของที่ภรรยาข้าเห็นว่าดี

ทั้งคู่คุยกันไปเดินไป เซียวเช่อชี้ไปที่ร้านหนึ่งพูดว่า: "ภรรยา เราไปร้านนั้นซื้อยาให้พ่อกัน"

หลินเยว่เลี่ยงเงยหน้ามองร้านที่เขาชี้ ป้ายด้านบนเขียนว่า 'จี้เหรินถัง'

ทั้งสองเดินเข้าไปด้วยกัน หลินเยว่เลี่ยงต้องยอมรับว่า ไม่ว่ายุคไหน ธุรกิจการแพทย์ก็เป็นธุรกิจที่ดีที

บทที่ 49 ห้ามใครดูถูกเจ้า

หลินเยว่เลี่ยงได้ยินแล้วสบายใจขึ้น ตอนที่พี่ชายแบกเจ้าออกจากบ้าน เจ้าได้ยินเสียงสะอื้นของแม่ ยังคงเป็นห่วงอยู่

"ดีที่แม่ไม่เป็นไร กลับไปบอกแม่ด้วยนะว่าข้าอยู่บ้านสกุลเซียวสบายดี พี่ก็ดีกับข้า"

"พรุ่งนี้ข้าจะกลับไปเยี่ยมพวกคุณ"

หลินหยางยิ้มซื่อๆ: "ดี กลับไปจะบอกแม่"

พู

บทที่ 50 อาละวาดที่ไม่มีผู้ชม

เซียวเช่อไม่แม้แต่จะเหลือบตามอง ขนของต่อไป

เจี่ยงซื่อไม่คิดว่าตัวเองจะประจบเสียเปล่า รู้สึกเสียหน้าทันที:

"ต้าหลาง นี่เจ้าทำท่าอะไร แม่พูดดีๆ เจ้าทำแบบนี้กับแม่?"

เซียวเช่อจนใจ เหลือบมองเจ้า: "ของก็วางอยู่ตรงนี้ มีอะไรต้องถาม"

"เจ้า..." เจี่ยงซื่อพูดไม่ออก

หลินเย