บทที่ 461 ท่านผู้มีพระคุณชื่อเซียวเช่อใช่หรือไม่?

พลังมหาศาลทะลวงเข้าที่หว่างคิ้วของชายชุดดำ เขาร่วงลงมาจากกลางอากาศและตายคาที่โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายอย่างไร

ไม่เพียงแต่ชายชุดดำไม่รู้ แม้แต่หมู่หรงหางที่จ้องมองเขาอยู่ก็ยังไม่เห็นร่องรอยใดๆ เขายังคงมองดาบเปื้อนเลือดในมืออย่างงงๆ พลางสงสัยว่าดาบของเ

บทที่ 462 ตำแหน่งเจ้าเมืองขอมอบให้พี่เขย

ในตอนนี้ กุ้ยเฟยหมู่หรงในรถม้าก็ฟื้นขึ้นมา และได้ยินเสียงของคนที่นางคิดถึงทั้งวันทั้งคืนอยู่ข้างนอก ไม่สนใจการห้ามปรามของปี้เหลียน ยืนกรานจะออกไปดูบุตรชายของนาง

ดังนั้น คำพูดของหมู่หรงหางจึงพูดได้เพียงครึ่งเดียวก็ถูกขัดจากอาสาวกุ้ยเฟยที่โผล่หน้าออกมาจากรถม

บทที่ 463 ก็ได้แต่แล้วแต่โชคชะตาของพวกเขา

เพื่อประหยัดเวลา หลินเยว่เลี่ยงปล่อยหยวนเป่าออกมาจากมิติ มันรู้จักภูมิประเทศในภูเขาดีที่สุด การหาคนก็ง่าย เมื่อถึงเวลามันเพียงสื่อสารกับซานเตี้ยน ซานเตี้ยนก็จะมีวิธีลากคนกลับมา

หยวนเป่าได้รับคำสั่งจากเจ้านาย รีบมุดเข้าไปในภูเขาทันที

ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่ว