บทที่ 462 ตำแหน่งเจ้าเมืองขอมอบให้พี่เขย

ในตอนนี้ กุ้ยเฟยหมู่หรงในรถม้าก็ฟื้นขึ้นมา และได้ยินเสียงของคนที่นางคิดถึงทั้งวันทั้งคืนอยู่ข้างนอก ไม่สนใจการห้ามปรามของปี้เหลียน ยืนกรานจะออกไปดูบุตรชายของนาง

ดังนั้น คำพูดของหมู่หรงหางจึงพูดได้เพียงครึ่งเดียวก็ถูกขัดจากอาสาวกุ้ยเฟยที่โผล่หน้าออกมาจากรถม

บทที่ 463 ก็ได้แต่แล้วแต่โชคชะตาของพวกเขา

เพื่อประหยัดเวลา หลินเยว่เลี่ยงปล่อยหยวนเป่าออกมาจากมิติ มันรู้จักภูมิประเทศในภูเขาดีที่สุด การหาคนก็ง่าย เมื่อถึงเวลามันเพียงสื่อสารกับซานเตี้ยน ซานเตี้ยนก็จะมีวิธีลากคนกลับมา

หยวนเป่าได้รับคำสั่งจากเจ้านาย รีบมุดเข้าไปในภูเขาทันที

ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่ว

บทที่ 464 หนึ่งแสนสามหมื่นหกพันตำลึง

เมื่อเซียวเช่อพาหมอเซี่ยกลับถึงอำเภออวิ๋นไหล ก็ผ่านช่วงเวลา 7-9 นาฬิกาไปแล้ว

การสืบหาโจรภูเขาในช่วงหลายวันนี้ยังไม่มีผล ทหารทั้งหมดก็กลับมาแล้วโดยไม่มีใครบาดเจ็บ

เซียวเช่อกลับมาครั้งนี้ก็ตั้งใจจะดูสถานการณ์ ทุกคนเหนื่อยมาหลายวัน เขาจึงจัดให้หมุนเวียนกันพักผ่อ