บทที่ 287 วีรบุรุษแห่งหมู่บ้านเขาพึ่ง

พวกโจรผู้อพยพไม่มีทางสู้กับเซียวเช่อผู้แข็งแรงได้ ไม่นานก็ล้มลงเป็นแถบ

กู๋ห่ายเห็นดังนั้น ก็เลือดขึ้นหน้า เรียกชาวบ้านเขาพึ่งให้ร่วมกันต่อสู้กับพวกโจรผู้อพยพ

ตอนที่พวกเขามา ไม่ทันได้นำจอบเสียมติดตัวมา แต่พวกโจรผู้อพยพกลับต่างออกไป หลังจากยึดบ้านคนอื่นได้ ก็ค

บทที่ 288 พี่น้องทั้งหลาย หยิบอาวุธ!

นี่คือสิ่งที่หลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหล่าวซานกังวลมากที่สุด แม้เฉินซื่อและหลินโหย่วสุ่ยจะทำให้พวกเขาเจ็บช้ำใจ แต่ในหมู่บ้านตระกูลหลินยังมีญาติพี่น้องอีกมาก

เซียวเช่อก็รู้ถึงความกังวลของพวกเขา แต่ไม่รู้ว่าทางการจะส่งทหารมาปราบปรามเมื่อไหร่

หลินหล่าวซานนั่งไม่ติด

บทที่ 289 ลงมือแล้วต้องทำให้สุด

สองหมู่บ้านรวมกันมีจำนวนคนมากกว่าตอนหมู่บ้านเขาพึ่งต่อสู้กับโจรผู้อพยพเมื่อครู่เป็นสองเท่า

สำนวนว่า คนดื้อกลัวคนก้าวร้าว คนก้าวร้าวกลัวคนไม่กลัวตาย

ตอนนี้ คนกลุ่มนี้มีท่าทีเหมือนไม่กลัวตาย

เซียวเช่อนำฝูงหมาออกนำหน้า ตอนนี้พวกโจรผู้อพยพไม่ได้รวมตัวกัน แต่กระจายอยู