บทที่ 286 ผู้อพยพ

เซียวฉีตั้งใจเรียนมาก แม้จะต้องดูแลพวกเขาก็ยังนำหนังสือติดตัวมาด้วย นั่งอ่านอยู่อีกด้านหนึ่ง

มู่จิ่นที่นอนอยู่รู้สึกเบื่อ จึงหันไปถามเซียวฉี: "เจ้าเรียนที่โรงเรียนเอกชนหรือ?"

เซียวฉีพยักหน้า: "อืม เพิ่งเรียนได้ไม่กี่เดือน"

มู่จิ่นถามอีกหลายอย่าง เช่น ที่นี่คือที่ไหน หมู่บ้านชื

บทที่ 287 วีรบุรุษแห่งหมู่บ้านเขาพึ่ง

พวกโจรผู้อพยพไม่มีทางสู้กับเซียวเช่อผู้แข็งแรงได้ ไม่นานก็ล้มลงเป็นแถบ

กู๋ห่ายเห็นดังนั้น ก็เลือดขึ้นหน้า เรียกชาวบ้านเขาพึ่งให้ร่วมกันต่อสู้กับพวกโจรผู้อพยพ

ตอนที่พวกเขามา ไม่ทันได้นำจอบเสียมติดตัวมา แต่พวกโจรผู้อพยพกลับต่างออกไป หลังจากยึดบ้านคนอื่นได้ ก็ค

บทที่ 288 พี่น้องทั้งหลาย หยิบอาวุธ!

นี่คือสิ่งที่หลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหล่าวซานกังวลมากที่สุด แม้เฉินซื่อและหลินโหย่วสุ่ยจะทำให้พวกเขาเจ็บช้ำใจ แต่ในหมู่บ้านตระกูลหลินยังมีญาติพี่น้องอีกมาก

เซียวเช่อก็รู้ถึงความกังวลของพวกเขา แต่ไม่รู้ว่าทางการจะส่งทหารมาปราบปรามเมื่อไหร่

หลินหล่าวซานนั่งไม่ติด