บทที่ 288 พี่น้องทั้งหลาย หยิบอาวุธ!

นี่คือสิ่งที่หลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหล่าวซานกังวลมากที่สุด แม้เฉินซื่อและหลินโหย่วสุ่ยจะทำให้พวกเขาเจ็บช้ำใจ แต่ในหมู่บ้านตระกูลหลินยังมีญาติพี่น้องอีกมาก

เซียวเช่อก็รู้ถึงความกังวลของพวกเขา แต่ไม่รู้ว่าทางการจะส่งทหารมาปราบปรามเมื่อไหร่

หลินหล่าวซานนั่งไม่ติด

บทที่ 289 ลงมือแล้วต้องทำให้สุด

สองหมู่บ้านรวมกันมีจำนวนคนมากกว่าตอนหมู่บ้านเขาพึ่งต่อสู้กับโจรผู้อพยพเมื่อครู่เป็นสองเท่า

สำนวนว่า คนดื้อกลัวคนก้าวร้าว คนก้าวร้าวกลัวคนไม่กลัวตาย

ตอนนี้ คนกลุ่มนี้มีท่าทีเหมือนไม่กลัวตาย

เซียวเช่อนำฝูงหมาออกนำหน้า ตอนนี้พวกโจรผู้อพยพไม่ได้รวมตัวกัน แต่กระจายอยู

บทที่ 290 มู่จิ่นจากไป

หลังจากตกลงวิธีรับมือ ชาวบ้านทั้งสามหมู่บ้านเห็นพ้องกันว่า พรุ่งนี้เริ่ม เช้าจะรวมตัวกันนอกหมู่บ้านเขาพึ่ง ไปช่วยเหลือหมู่บ้านรอบๆ

เซียวเช่อ หลินหล่าวเอ๋อร์ และหลินหล่าวซานพาชาวบ้านเขาพึ่งกลับหมู่บ้าน

ตอนพวกเขากลับถึงบ้าน ฟ้าก็มืดแล้ว

เซียวเช่อเหนื่อยมาก เมื่อวานช่วยมู่จิ