บทที่ 285 นี่คือผักกาดขาวหรือ?

ซื่อเหลียงจมอยู่ในภวังค์ สีหน้าของเขาตอนนี้ไม่ใช่สีหน้าที่เด็กอายุสิบเอ็ดสิบสองปีควรมี

"ไม่ว่าจะอย่างไร ครอบครัวนี้ช่วยพวกเรา ไม่มีเจตนาร้าย พวกเราสังเกตการณ์ดูก่อน"

มู่จิ่นเห็นด้วย: "อืม พวกเราสภาพแบบนี้ ไปไหนไม่ได้ชั่วคราว พักสักสองสามวันก่อนค่อยว่ากัน"

จากนั้นเ

บทที่ 286 ผู้อพยพ

เซียวฉีตั้งใจเรียนมาก แม้จะต้องดูแลพวกเขาก็ยังนำหนังสือติดตัวมาด้วย นั่งอ่านอยู่อีกด้านหนึ่ง

มู่จิ่นที่นอนอยู่รู้สึกเบื่อ จึงหันไปถามเซียวฉี: "เจ้าเรียนที่โรงเรียนเอกชนหรือ?"

เซียวฉีพยักหน้า: "อืม เพิ่งเรียนได้ไม่กี่เดือน"

มู่จิ่นถามอีกหลายอย่าง เช่น ที่นี่คือที่ไหน หมู่บ้านชื

บทที่ 287 วีรบุรุษแห่งหมู่บ้านเขาพึ่ง

พวกโจรผู้อพยพไม่มีทางสู้กับเซียวเช่อผู้แข็งแรงได้ ไม่นานก็ล้มลงเป็นแถบ

กู๋ห่ายเห็นดังนั้น ก็เลือดขึ้นหน้า เรียกชาวบ้านเขาพึ่งให้ร่วมกันต่อสู้กับพวกโจรผู้อพยพ

ตอนที่พวกเขามา ไม่ทันได้นำจอบเสียมติดตัวมา แต่พวกโจรผู้อพยพกลับต่างออกไป หลังจากยึดบ้านคนอื่นได้ ก็ค