บทที่ 284 คู่สามีภรรยาผู้มีพระคุณของพวกเราไม่ธรรมดา

ชายหนุ่มพูดอย่างจริงใจ: "ผู้มีพระคุณวางใจได้ พอแผลข้าหาย จะรีบออกไปตามคนมารับทันที"

เซียวเช่อ "อืม" หนึ่งที: "อย่างนั้นดีที่สุด"

ชายหนุ่มมองเซียวเช่อ: "ไม่ทราบว่าผู้มีพระคุณมีนามว่าอะไร?"

เซียวเช่อตอบเรียบๆ: "ข้าชื่อเซียวเช่อ"

"เซียวเช่อ อืม

บทที่ 285 นี่คือผักกาดขาวหรือ?

ซื่อเหลียงจมอยู่ในภวังค์ สีหน้าของเขาตอนนี้ไม่ใช่สีหน้าที่เด็กอายุสิบเอ็ดสิบสองปีควรมี

"ไม่ว่าจะอย่างไร ครอบครัวนี้ช่วยพวกเรา ไม่มีเจตนาร้าย พวกเราสังเกตการณ์ดูก่อน"

มู่จิ่นเห็นด้วย: "อืม พวกเราสภาพแบบนี้ ไปไหนไม่ได้ชั่วคราว พักสักสองสามวันก่อนค่อยว่ากัน"

จากนั้นเ

บทที่ 286 ผู้อพยพ

เซียวฉีตั้งใจเรียนมาก แม้จะต้องดูแลพวกเขาก็ยังนำหนังสือติดตัวมาด้วย นั่งอ่านอยู่อีกด้านหนึ่ง

มู่จิ่นที่นอนอยู่รู้สึกเบื่อ จึงหันไปถามเซียวฉี: "เจ้าเรียนที่โรงเรียนเอกชนหรือ?"

เซียวฉีพยักหน้า: "อืม เพิ่งเรียนได้ไม่กี่เดือน"

มู่จิ่นถามอีกหลายอย่าง เช่น ที่นี่คือที่ไหน หมู่บ้านชื