บทที่ 283 มู่จิ่นและซื่อเหลียง

ตอนแรก หลินเยว่เลี่ยงยังไม่เห็นว่าเสื้อผ้าที่พวกเขาใส่ดีแค่ไหน เพราะเปื้อนเลือดและสกปรกหนาเตอะ

แต่พอตัดเสื้อผ้าออก เจ้าพบว่าเป็นผ้าเนื้อดี ไม่ใช่ของที่คนรวยทั่วไปใช้

นี่ทำให้เจ้ายืนยันอีกครั้งว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา

ไม่มีเวลาคิดมาก เจ้าโรยผงยาลงบนบาดแผลของเด็

บทที่ 284 คู่สามีภรรยาผู้มีพระคุณของพวกเราไม่ธรรมดา

ชายหนุ่มพูดอย่างจริงใจ: "ผู้มีพระคุณวางใจได้ พอแผลข้าหาย จะรีบออกไปตามคนมารับทันที"

เซียวเช่อ "อืม" หนึ่งที: "อย่างนั้นดีที่สุด"

ชายหนุ่มมองเซียวเช่อ: "ไม่ทราบว่าผู้มีพระคุณมีนามว่าอะไร?"

เซียวเช่อตอบเรียบๆ: "ข้าชื่อเซียวเช่อ"

"เซียวเช่อ อืม

บทที่ 285 นี่คือผักกาดขาวหรือ?

ซื่อเหลียงจมอยู่ในภวังค์ สีหน้าของเขาตอนนี้ไม่ใช่สีหน้าที่เด็กอายุสิบเอ็ดสิบสองปีควรมี

"ไม่ว่าจะอย่างไร ครอบครัวนี้ช่วยพวกเรา ไม่มีเจตนาร้าย พวกเราสังเกตการณ์ดูก่อน"

มู่จิ่นเห็นด้วย: "อืม พวกเราสภาพแบบนี้ ไปไหนไม่ได้ชั่วคราว พักสักสองสามวันก่อนค่อยว่ากัน"

จากนั้นเ