บทที่ 282 ช่วยคน

คนที่ขอความช่วยเหลือเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง หลังจากพูดประโยคนั้นจบก็หมดสติไป

เซียวเช่อมองไปด้านหลังเจ้าโดยสัญชาตญาณ ซานเตี้ยนวิ่งนำหน้าไปก่อน

เซียวเช่อเตือน: "ซานเตี้ยน ระวังหน่อย"

ขณะเดียวกัน เขาก็ค่อยๆ เดินตามหลังซานเตี้ยนไปอย่างระมัดระวัง

ที่นี่มีคนนอนอยู่สามคน นอกจากหญิงสาวที่เ

บทที่ 283 มู่จิ่นและซื่อเหลียง

ตอนแรก หลินเยว่เลี่ยงยังไม่เห็นว่าเสื้อผ้าที่พวกเขาใส่ดีแค่ไหน เพราะเปื้อนเลือดและสกปรกหนาเตอะ

แต่พอตัดเสื้อผ้าออก เจ้าพบว่าเป็นผ้าเนื้อดี ไม่ใช่ของที่คนรวยทั่วไปใช้

นี่ทำให้เจ้ายืนยันอีกครั้งว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา

ไม่มีเวลาคิดมาก เจ้าโรยผงยาลงบนบาดแผลของเด็

บทที่ 284 คู่สามีภรรยาผู้มีพระคุณของพวกเราไม่ธรรมดา

ชายหนุ่มพูดอย่างจริงใจ: "ผู้มีพระคุณวางใจได้ พอแผลข้าหาย จะรีบออกไปตามคนมารับทันที"

เซียวเช่อ "อืม" หนึ่งที: "อย่างนั้นดีที่สุด"

ชายหนุ่มมองเซียวเช่อ: "ไม่ทราบว่าผู้มีพระคุณมีนามว่าอะไร?"

เซียวเช่อตอบเรียบๆ: "ข้าชื่อเซียวเช่อ"

"เซียวเช่อ อืม