บทที่ 28 เซียวเช่อ

หวังซื่อกระแอมเบาๆ "เอ่อ งั้นข้าจะพูดละนะ"

"สถานการณ์ของเยว่เลี่ยงคุณคงได้ยินมาแล้ว ข้าจะไม่อธิบายมาก"

"ในฐานะแม่ ข้ากล้าสาบานต่อฟ้าว่า เรื่องพวกนั้นไม่เป็นความจริง"

"ถ้าคุณสามารถเชื่อและยอมรับได้จริงๆ เราค่อยคุยเรื่องต่อไป"

"ถ้ายอมรับไม่ได้ หรือแค่แกล้งทำเป็นยอมรับ เราก็จบก

บทที่ 29 โชคดีจริงหรือ?

หลินเยว่เลี่ยงดึงแขนหวังซื่อเบาๆ พูดออดอ้อนว่า "ก็ใครทำให้แม่เก่งที่สุดล่ะ!"

หวังซื่อผลักเจ้าเบาๆ "เจ้าเด็กคนนี้ จะแต่งงานแล้วยังจะมาออดอ้อนกับแม่อีก"

"แม่ ไม่ว่าหนูจะอายุเท่าไหร่ก็ยังเป็นลูกสาวแม่" หลินเยว่เลี่ยงยังคงพูดไม่ยอมหยุด

การกระทำของเจ้าช่วยบรรเทาความกดดันในใจข

บทที่ 30 พ่อเห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้

หวังซื่อยิ้มเดินเข้าลานบ้าน ปิดประตูให้เรียบร้อย พูดเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่ไม่กี่คน เล่าเรื่องการเก็บลูกวัวได้ให้ฟัง

หลินหยางตกใจมาก เขาสังเกตว่า ตั้งแต่น้องสาวบาดเจ็บแล้วฟื้น ออกจากบ้านแค่สามครั้ง แต่ละครั้งก็มีของดีๆ กลับมา

หรือว่า น้องสาวจะโชคดีเกินธรรมดา