ตอน 27
เมียสายมูพารวย! ปลูกผักก็ปัง รักก็รุ่ง
บทที่ 27 ก็คือเขาจริงๆ นั่นแหละ
เดินเลียบแม่น้ำไปได้สักพัก หยางซื่อชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่งที่แยกเดี่ยวแล้วพูดว่า "แม่ หลินเยว่เลี่ยง ที่นั่นแหละ"
นี่เป็นครั้งที่สองที่หวังซื่อมาบ้านญาติ ครั้งแรกมาตอนหลินหยางกับหยางซื่อหมั้นหมาย เจ้ามาส่งของหมั้นด้วยตัวเอง แต่ครั้งนี้มาช่วยลูกสาวดูตัวลูกเขย
หยางซื่
ตอน 28
บทที่ 28 เซียวเช่อ
หวังซื่อกระแอมเบาๆ "เอ่อ งั้นข้าจะพูดละนะ"
"สถานการณ์ของเยว่เลี่ยงคุณคงได้ยินมาแล้ว ข้าจะไม่อธิบายมาก"
"ในฐานะแม่ ข้ากล้าสาบานต่อฟ้าว่า เรื่องพวกนั้นไม่เป็นความจริง"
"ถ้าคุณสามารถเชื่อและยอมรับได้จริงๆ เราค่อยคุยเรื่องต่อไป"
"ถ้ายอมรับไม่ได้ หรือแค่แกล้งทำเป็นยอมรับ เราก็จบก
ตอน 29
บทที่ 29 โชคดีจริงหรือ?
หลินเยว่เลี่ยงดึงแขนหวังซื่อเบาๆ พูดออดอ้อนว่า "ก็ใครทำให้แม่เก่งที่สุดล่ะ!"
หวังซื่อผลักเจ้าเบาๆ "เจ้าเด็กคนนี้ จะแต่งงานแล้วยังจะมาออดอ้อนกับแม่อีก"
"แม่ ไม่ว่าหนูจะอายุเท่าไหร่ก็ยังเป็นลูกสาวแม่" หลินเยว่เลี่ยงยังคงพูดไม่ยอมหยุด
การกระทำของเจ้าช่วยบรรเทาความกดดันในใจข