บทที่ 272 สามวันหรือห้าวัน

หลินโหย่วสุ่ยพูดจาเหมือนไม่ต้องเสียเงิน "หล่าวซาน พี่ใหญ่กับแม่คิดถึงพวกเจ้ามาก"

หลินหล่าวซานได้ยินเขาพูดถึงแม่ ก็รู้สึกใจอ่อนเล็กน้อย แม้ตอนที่เขาเกิดเรื่อง เฉินซื่อจะปฏิบัติกับเขาแบบนั้น แต่แม่ลูกก็ผูกพันกัน

หลินหล่าวเอ๋อร์ก็ใจอ่อนเหมือนกัน แต่เขายังมีความระแวง "ที่น

บทที่ 273 แค่โดนตีไม้เรียวสองสามที

หลินโหย่วสุ่ยตกตะลึง

ของพวกนี้เขาไม่อยากเอาออกมาเลย

เดิมคิดจะส่งแม่มาอยู่ เขาจะได้มีข้ออ้างมาแถวนี้ แต่ถ้าต้องจ่ายราคาสูงขนาดนี้ ดูเหมือนจะไม่คุ้ม...

"เยว่เลี่ยง ย่าเจ้ามาอยู่แค่ไม่กี่วัน จะต้องใช้เงินค่าเลี้ยงดูอะไร?" น้ำเสียงของหลินโหย่วสุ่ยไม่มั่นใจอย่างเห็นไ

บทที่ 274 ฆ่าหมูฆ่าแกะ

หลินโหย่วสุ่ยรู้สึกเย็นวาบที่ศีรษะ ตัวเปียกหมดตั้งแต่หัวจรดเท้า

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ฝนตกหรือ?"

เขาเงยหน้ามองฟ้า พบว่าบนท้องฟ้าไม่มีเมฆดำแม้แต่ก้อนเดียว

เป็นฤดูหนาว น้ำบนตัวเขาแม้จะไม่แข็งตัวทันที แต่ก็เย็นเกือบเท่าน้ำแข็ง

เขาหนาวจนต้องกอดอก "แม่ ผิดปกติเกินไปแล้ว พวกเรารีบไปกั