บทที่ 273 แค่โดนตีไม้เรียวสองสามที

หลินโหย่วสุ่ยตกตะลึง

ของพวกนี้เขาไม่อยากเอาออกมาเลย

เดิมคิดจะส่งแม่มาอยู่ เขาจะได้มีข้ออ้างมาแถวนี้ แต่ถ้าต้องจ่ายราคาสูงขนาดนี้ ดูเหมือนจะไม่คุ้ม...

"เยว่เลี่ยง ย่าเจ้ามาอยู่แค่ไม่กี่วัน จะต้องใช้เงินค่าเลี้ยงดูอะไร?" น้ำเสียงของหลินโหย่วสุ่ยไม่มั่นใจอย่างเห็นไ

บทที่ 274 ฆ่าหมูฆ่าแกะ

หลินโหย่วสุ่ยรู้สึกเย็นวาบที่ศีรษะ ตัวเปียกหมดตั้งแต่หัวจรดเท้า

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ฝนตกหรือ?"

เขาเงยหน้ามองฟ้า พบว่าบนท้องฟ้าไม่มีเมฆดำแม้แต่ก้อนเดียว

เป็นฤดูหนาว น้ำบนตัวเขาแม้จะไม่แข็งตัวทันที แต่ก็เย็นเกือบเท่าน้ำแข็ง

เขาหนาวจนต้องกอดอก "แม่ ผิดปกติเกินไปแล้ว พวกเรารีบไปกั

บทที่ 275 อาหารค่ำคืนส่งท้ายปี

วันที่สามสิบ หลินเยว่เลี่ยงตื่นนอนแล้วเดินออกจากห้อง

เห็นข้างนอกขาวโพลนไปด้วยหิมะ พ่อลูกบ้านสกุลเซียวกำลังช่วยกันกวาดหิมะตามที่ต่างๆ

เซียวฉียังปั้นตุ๊กตาหิมะหน้าประตูบ้านของตัวเอง

เซียวหนิงเข้าๆ ออกๆ ในครัว ยุ่งกับอาหารเช้าของทุกคน

ซานเตี้ยนพาน้องหมาวิ่งไปมาในหิมะ ภ