บทที่ 247 นักหลอกลวงอันดับสอง

เจ้าครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยปาก: "การเอาเส้นวุ้นไปทำธุรกิจไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่ได้ง่ายอย่างที่เสี่ยวหนิงว่า"

เซียวเฉิงมองหลินเยว่เลี่ยงอย่างจริงจัง รอฟังคำอธิบายต่อ

หลินเยว่เลี่ยงพูดความคิดในใจออกมา เซียวเฉิงเห็นดังนั้นก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป

จากนั้นเจ้าก็พู

บทที่ 248 การตัดขนแกะ

"แม่ น้องเขยบอกว่า คนที่ให้แกะเห็นว่าแกะเล็กพวกนี้มาอยู่แถวบ้านเราแล้วปรับตัวไม่ได้ กลัวว่าจะเลี้ยงไม่รอด ไม่อยากให้เป็นภาระ"

"เลยเก็บค่าแรงน้องเขยแค่ 5 ตำลึง แกะเล็ก 200 ตัวก็ให้เขาไปเลย"

"น้องเขยก็คิดว่า ราคาเหมือนได้มาฟรีๆ ถ้าเลี้ยงไม่รอดก็ยอมขาดทุน..."

หลินหยางเล่าอย่า

บทที่ 249 ทำไมไม่ไปปล้นล่ะ?

มีแม่บ้านหลายคนรออยู่ที่นั่นแล้ว ฮั่นซื่อเห็นลูกสาวและหลินเยว่เลี่ยงมา รีบเชิญให้นั่ง

ไม่นานคนก็มาครบเกือบหมด

หลินเยว่เลี่ยงประเมินดู มีประมาณ 20 คน ทำให้ห้องโถงบ้านหยางที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไรแน่นขนัด

เจ้าไม่อยากเสียเวลา มองรอบหนึ่งแล้วพูดตรงๆ: "คงจะรู้จากป้าหยางแล้วว่า