บทที่ 246 เส้นวุ้นเจือจาง

หลินเยว่เลี่ยงก็เดินเข้าไปด้วย

"พี่สะใภ้ใหญ่ ข้าทำคนเดียวก็ได้ พี่ไปพักผ่อนเถอะ"

หลินเยว่เลี่ยงรู้สึกว่าตั้งแต่ตั้งครรภ์ นอกจากครั้งที่ได้กลิ่นเครื่องในหมูแล้วมีอาการแพ้ท้องครั้งหนึ่ง ก็ไม่เคยมีอาการไม่สบายตัวเลย

และเจ้าก็ไม่เคยรู้สึกว่าร่างกายไม่สบายตรงไหนเลย

"ข้ารู้

บทที่ 247 นักหลอกลวงอันดับสอง

เจ้าครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยปาก: "การเอาเส้นวุ้นไปทำธุรกิจไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ไม่ได้ง่ายอย่างที่เสี่ยวหนิงว่า"

เซียวเฉิงมองหลินเยว่เลี่ยงอย่างจริงจัง รอฟังคำอธิบายต่อ

หลินเยว่เลี่ยงพูดความคิดในใจออกมา เซียวเฉิงเห็นดังนั้นก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป

จากนั้นเจ้าก็พู

บทที่ 248 การตัดขนแกะ

"แม่ น้องเขยบอกว่า คนที่ให้แกะเห็นว่าแกะเล็กพวกนี้มาอยู่แถวบ้านเราแล้วปรับตัวไม่ได้ กลัวว่าจะเลี้ยงไม่รอด ไม่อยากให้เป็นภาระ"

"เลยเก็บค่าแรงน้องเขยแค่ 5 ตำลึง แกะเล็ก 200 ตัวก็ให้เขาไปเลย"

"น้องเขยก็คิดว่า ราคาเหมือนได้มาฟรีๆ ถ้าเลี้ยงไม่รอดก็ยอมขาดทุน..."

หลินหยางเล่าอย่า