บทที่ 23 เซียวต้าหลาง

หลินเยว่เลี่ยงฟังคำวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง รู้สึกว่าคนพวกนี้ส่วนใหญ่ยังมีความยุติธรรม

ผู้ใหญ่บ้านจ้องหลินโหย่วสุ่ยอย่างดุ: "ดูสิ พฤติกรรมเจ้านี่ใครๆ ก็ทนไม่ได้แล้ว"

"น้องสองมีวิธีหาเงินได้แล้ว ถึงจะเป็นน้องชายเจ้า แต่ตอนแบ่งครอบครัวทำไมไม่คิดถึงความเป็นพี่น้องกัน ให้ของเขามากก

บทที่ 24 บรรลุข้อตกลงชั่วคราว

หยางซื่อคิดสักครู่แล้วพูด: "ข้าก็ถามแม่แล้ว แม่บอกว่า ตอนที่เซียวเหลี้ยงยังไม่ป่วย เจี่ยงซื่อไม่กล้าทำแบบนี้ เขาให้เจ้าจัดการเงินทองในบ้านทั้งหมด"

"ต่อมา เซียวเหลี้ยงล้มป่วย ตอนแรกเจี่ยงซื่อยังแสร้งทำท่าดี พอเวลาผ่านไปเห็นว่าเขาไม่ดีขึ้น ก็แสดงนิสัยที่แท้จริงออกมา"

"พ

บทที่ 25 โชคดีจริงๆ

หลินซิงผิดปกติที่ไม่ได้ตื่นเช้าไปเกี่ยวหญ้าให้หมู แต่กลับมายืนรออยู่หน้าประตูห้องหลินเยว่เลี่ยง

เห็นเจ้าออกมา ก็ยิ้มเข้าไปหา: "พี่ ข้าอยากไปจับปลาด้วย..."

หลินเยว่เลี่ยงเลิกคิ้ว: "ทำไมอยู่ๆ อยากจับปลาล่ะ?"

หลินซิงอธิบาย: "อาจารย์ของพวกเราชอบกินปลามากที่สุด ข้าอยากเอาไปให้ท่าน