บทที่ 22 ยุแหย่ให้แตกแยก

หลินเยว่เลี่ยงข้ามมิติมาไม่กี่วัน ได้เห็นการแสดงแบบนี้สามครั้งแล้ว

เจ้าอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก พวกผู้หญิงพวกนี้นอกจากอาละวาดแล้ว ไม่รู้จักวิธีอื่นเลยหรือ?

หวังซื่อเองก็อาละวาดเป็น แต่เมื่อเห็นคนอื่นอาละวาด เจ้าก็ปวดหัวจริงๆ มองภาพตรงหน้าอย่างงงๆ

หลินหล่าวเอ๋อร์เห็นแม่เ

บทที่ 23 เซียวต้าหลาง

หลินเยว่เลี่ยงฟังคำวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง รู้สึกว่าคนพวกนี้ส่วนใหญ่ยังมีความยุติธรรม

ผู้ใหญ่บ้านจ้องหลินโหย่วสุ่ยอย่างดุ: "ดูสิ พฤติกรรมเจ้านี่ใครๆ ก็ทนไม่ได้แล้ว"

"น้องสองมีวิธีหาเงินได้แล้ว ถึงจะเป็นน้องชายเจ้า แต่ตอนแบ่งครอบครัวทำไมไม่คิดถึงความเป็นพี่น้องกัน ให้ของเขามากก

บทที่ 24 บรรลุข้อตกลงชั่วคราว

หยางซื่อคิดสักครู่แล้วพูด: "ข้าก็ถามแม่แล้ว แม่บอกว่า ตอนที่เซียวเหลี้ยงยังไม่ป่วย เจี่ยงซื่อไม่กล้าทำแบบนี้ เขาให้เจ้าจัดการเงินทองในบ้านทั้งหมด"

"ต่อมา เซียวเหลี้ยงล้มป่วย ตอนแรกเจี่ยงซื่อยังแสร้งทำท่าดี พอเวลาผ่านไปเห็นว่าเขาไม่ดีขึ้น ก็แสดงนิสัยที่แท้จริงออกมา"

"พ