บทที่ 24 บรรลุข้อตกลงชั่วคราว

หยางซื่อคิดสักครู่แล้วพูด: "ข้าก็ถามแม่แล้ว แม่บอกว่า ตอนที่เซียวเหลี้ยงยังไม่ป่วย เจี่ยงซื่อไม่กล้าทำแบบนี้ เขาให้เจ้าจัดการเงินทองในบ้านทั้งหมด"

"ต่อมา เซียวเหลี้ยงล้มป่วย ตอนแรกเจี่ยงซื่อยังแสร้งทำท่าดี พอเวลาผ่านไปเห็นว่าเขาไม่ดีขึ้น ก็แสดงนิสัยที่แท้จริงออกมา"

"พ

บทที่ 25 โชคดีจริงๆ

หลินซิงผิดปกติที่ไม่ได้ตื่นเช้าไปเกี่ยวหญ้าให้หมู แต่กลับมายืนรออยู่หน้าประตูห้องหลินเยว่เลี่ยง

เห็นเจ้าออกมา ก็ยิ้มเข้าไปหา: "พี่ ข้าอยากไปจับปลาด้วย..."

หลินเยว่เลี่ยงเลิกคิ้ว: "ทำไมอยู่ๆ อยากจับปลาล่ะ?"

หลินซิงอธิบาย: "อาจารย์ของพวกเราชอบกินปลามากที่สุด ข้าอยากเอาไปให้ท่าน

บทที่ 26 หมู่บ้านเขาพึ่ง

เจ้ามองหยางซื่อด้วยความกระวนกระวายแล้วถามว่า "วันนี้แม่ของเจ้าช่วยสืบข่าวให้หรือเปล่า?"

หยางซื่อพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "ไปแล้วค่ะ พอข้าบอกแม่ แม่ก็รีบไปเลย"

"แล้วทางบ้านตระกูลเซียวว่ายังไงบ้าง?" หวังซื่อถามต่อ

หลินเยว่เลี่ยงก็จ้องมองหยางซื่อ รอฟังคำตอบ

หยางซื่อไม่อ้อมค้อ