บทที่ 158 หลิวหลินเปลี่ยนใจ

แต่คิดดูแล้ว ผลไม้ที่พี่สะใภ้ใหญ่ให้ช่วงนี้อร่อยมากทุกอย่าง สองอย่างนี้คงไม่แย่เหมือนกัน

"พี่สะใภ้ใหญ่ เฉียวหลับอยู่ รอเจ้าตื่นค่อยกินพร้อมทุกคน" เซียวอวิ๋นพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ

แต่เซียวหนิงกลับต่างกันสิ้นเชิง เห็นหลินเยว่เลี่ยงก็ถามรัวๆ:

"พี่สะใภ้ใหญ่ ทำไมพี่กับพี่ชาย

บทที่ 159 มีลูกน้อยสักคนคงดี

หลิวหลินมองอาหารบนโต๊ะรอบหนึ่ง: "ไม่เอาค่าจ้างแล้ว ขอแค่อยู่ที่บ้านคุณจนถึงต้นปีหน้า ให้ข้าวให้น้ำก็พอ"

หลินเยว่เลี่ยงกลั้นไม่อยู่ เกือบจะหัวเราะออกมา

ที่แท้อาหารที่ตัวเองทำ มีเสน่ห์มากถึงขนาดนี้ ถึงกับมีคนชอบถึงระดับนี้

เซียวเช่อมองภรรยา รอเจ้าแสดงความเห็น

หลินเยว่

บทที่ 160 ติดสินบนเล็กๆ น้อยๆ

เซียวเช่อกับหลินเยว่เลี่ยงคิดเหมือนกัน ถือโอกาสที่ครอบครัวพร้อมหน้า ตั้งใจจะโกหกครั้งเดียวให้จบ

เขาหยิบส้มที่หั่นแล้วให้พ่อชิ้นหนึ่ง แล้วหยิบให้เฉียวอีกชิ้น:

"นี่เรียกว่าส้ม เปรี้ยวๆ หวานๆ อร่อยมาก"

หลิวหลินสงสัยมานานแล้วว่าผลสีส้มเหลืองนั่นคือผลไม้อะไร ได้ยินเขาพูด