บทที่ 157 ตัดสินใจซื้อภูเขา

เซียวเช่อตอนนี้เชื่อมั่นในคำพูดของภรรยา จะต้องซื้อภูเขาลูกนี้ให้ได้ไม่ว่าอย่างไร

"ลุงกู๋ ผมตัดสินใจแล้วที่จะซื้อภูเขาลูกนั้น"

แม้เขาจะรู้ว่าเงินในมือไม่พอ แต่ก็ต้องยอมเสียหน้าไปขอความช่วยเหลือจากเหรินหย่งและคนอื่นๆ

กู๋ห่ายเห็นได้ว่าน้ำเสียงของเซียวเช่อมั่นคงมาก คงไม่ใช

บทที่ 158 หลิวหลินเปลี่ยนใจ

แต่คิดดูแล้ว ผลไม้ที่พี่สะใภ้ใหญ่ให้ช่วงนี้อร่อยมากทุกอย่าง สองอย่างนี้คงไม่แย่เหมือนกัน

"พี่สะใภ้ใหญ่ เฉียวหลับอยู่ รอเจ้าตื่นค่อยกินพร้อมทุกคน" เซียวอวิ๋นพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ

แต่เซียวหนิงกลับต่างกันสิ้นเชิง เห็นหลินเยว่เลี่ยงก็ถามรัวๆ:

"พี่สะใภ้ใหญ่ ทำไมพี่กับพี่ชาย

บทที่ 159 มีลูกน้อยสักคนคงดี

หลิวหลินมองอาหารบนโต๊ะรอบหนึ่ง: "ไม่เอาค่าจ้างแล้ว ขอแค่อยู่ที่บ้านคุณจนถึงต้นปีหน้า ให้ข้าวให้น้ำก็พอ"

หลินเยว่เลี่ยงกลั้นไม่อยู่ เกือบจะหัวเราะออกมา

ที่แท้อาหารที่ตัวเองทำ มีเสน่ห์มากถึงขนาดนี้ ถึงกับมีคนชอบถึงระดับนี้

เซียวเช่อมองภรรยา รอเจ้าแสดงความเห็น

หลินเยว่