บทที่ 96 วอลนัท

บางทีสิ่งที่เธอต้องการค้นหาหลังจากเติบโตขึ้นอาจไม่ใช่แค่รสชาติในวัยเด็ก แต่ยังรวมถึงช่วงเวลาที่ผ่านเลยไปแล้วไม่มีวันหวนกลับ

"เป็นไงบ้าง อร่อยไหม? อร่อยมั้ย? พี่? พี่!! หลิวลี่เซี่ย!!!"

หลิวลี่เซี่ยทำเสียงจุ๊ปาก ปิดหูมองคนตรงหน้าด้วยความรำคาญ "ทำอะไรของนาย ข้าไม่ได้หูหนวก พูดเบาๆ

บทที่ 97 แปลงผักที่อุดมสมบูรณ์

หลิวลี่เซี่ยทุบวอลนัทไปพลางชื่นชมความฉลาดของตัวเองไปพลาง ดูตัวเองตอนนี้สิ ช่างรอบคอบเหลือเกิน เทียบกับแต่ก่อนนี่คนละเรื่องเลย คนเราก็ฝึกฝนกันมาแบบนี้แหละ

กองวอลนัทหนึ่งกอง ทั้งครอบครัวช่วยกันทุบอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง เปลือกเขียวที่แกะออกมากองเป็นเนินเล็กๆ ได้เลย

จนถ

บทที่ 98 เกาลัดป่า

ตอนนี้เธอเดินชมในแปลงผัก มองดูผักที่กำลังเติบโตหรือใกล้จะหมดฤดู รู้สึกพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เหมือนกับดินแดนที่เธอสร้างขึ้นมาเอง

บนค้างยังมีแตงกวาที่เหลืออยู่ไม่กี่ลูก มีลูกเล็กๆ บิดเบี้ยวดูเหมือนขาดสารอาหารอยู่บ้าง เธอเด็ดแตงกวาพวกนี้ลงมา ตัดสินใจว่าคืนนี้จะทำแตงกวาผัดไ