บทที่ 97 แปลงผักที่อุดมสมบูรณ์

หลิวลี่เซี่ยทุบวอลนัทไปพลางชื่นชมความฉลาดของตัวเองไปพลาง ดูตัวเองตอนนี้สิ ช่างรอบคอบเหลือเกิน เทียบกับแต่ก่อนนี่คนละเรื่องเลย คนเราก็ฝึกฝนกันมาแบบนี้แหละ

กองวอลนัทหนึ่งกอง ทั้งครอบครัวช่วยกันทุบอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง เปลือกเขียวที่แกะออกมากองเป็นเนินเล็กๆ ได้เลย

จนถ

บทที่ 98 เกาลัดป่า

ตอนนี้เธอเดินชมในแปลงผัก มองดูผักที่กำลังเติบโตหรือใกล้จะหมดฤดู รู้สึกพึงพอใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เหมือนกับดินแดนที่เธอสร้างขึ้นมาเอง

บนค้างยังมีแตงกวาที่เหลืออยู่ไม่กี่ลูก มีลูกเล็กๆ บิดเบี้ยวดูเหมือนขาดสารอาหารอยู่บ้าง เธอเด็ดแตงกวาพวกนี้ลงมา ตัดสินใจว่าคืนนี้จะทำแตงกวาผัดไ

บทที่ 99 ผลผลิต

หลิวต้าจู้หัวเราะ "จะถามว่าที่นี่มีได้ยังไง ก็ต้องมีอยู่แล้วสิ ไม่งั้นเจ้าจะไปรู้จักมันได้ยังไง นี่เรียกว่าเกาลัดป่า แต่ก่อนในภูเขาของเรามีต้นเล็กๆ อยู่ต้นหนึ่ง ออกผลทุกปี แต่ไม่ได้ออกเยอะ แต่ว่าปีหนึ่งหิมะตก ต้นไม้ใหญ่ล้มทับลำต้นหัก ก็เลยไม่ได้กินอีกเลย"

"แต่ผลนี่อร่อยมาก กินแล้ว