ตอน 88
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
บทที่ 88 อยู่บ้าน
หลิวต้าจู้ก็ตกใจ แต่เขาไม่ได้คิดมาก กลับหัวเราะฮ่าๆ ชี้หลิวลี่เซี่ยพูดว่า "ต้าเนียว เจ้าดำไปได้ขนาดนี้เชียว ดูเจ้ายืนกับน้องชายสองคน แยกไม่ออกเลยว่าใครเป็นเจ้า ออกไปข้างนอกคนก็แยกไม่ออกว่าเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง ฮ่าๆๆๆ"
หลิวลี่เซี่ย......
โจวซื่อ......
ช่างพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดจ
ตอน 89
บทที่ 89 แห้ว
หลิวลี่เซี่ยไม่กล้าจับหนอน พวกนุ่มๆ อวบๆ นี่น่าขยะแขยงที่สุด ขยะแขยงจนไม่อยากมองสักนิด
ถอนหญ้าดีกว่า อันนี้เหมาะกับเจ้า
บางครั้งก็ดึงแห้วออกมาได้ด้วย เจ้าไม่พิถีพิถัน ดึงออกมา ล้างในน้ำ แล้วเคี้ยวกิน
อืม จืดๆ มีรสหวานนิดหน่อย
กินเสร็จก็ก้มหน้าถอนหญ้าต่อ ถอนไปถอนมาก็ถอนหายใจ ผลไม้
ตอน 90
บทที่ 90 สมุนไพรจีนชนิดหนึ่ง
หลิวต้าจู้เพิ่งเห็นรอยบนใบหน้าลูกสาว เหมือนแมวลายจุด ก็หัวเราะฮ่าๆ
หลิวลี่เซี่ยงงว่าทำไม
หลิวชิงเหอทนไม่ไหวยกมือชี้ที่หน้าตัวเอง "พี่สาว หน้าพี่มีรอยโคลนเยอะเลย"
หลิวลี่เซี่ยยกมือลูบ แข็งๆ นี่เอง น่าจะเป็นเพราะรู้สึกหน้าตึงๆ โบกมือไม่ใส่ใจ "ไม่เป็นไร กลับบ้านล้างก็ห