บทที่ 471 กลับถึงบ้าน

หลังจากอุ้มไหมาได้ เธอก็ถอนหายใจโล่งอก "ดีจังที่ไม่แตก ไม่งั้นของดีๆ ในนี้ก็จะเสียหายหมด น่าเสียดายแย่ เดินทางมาไกลขนาดนี้แล้ว ไม่อยากกลับไปอีกรอบหรอก"

หลิวลี่เซี่ยทั้งโกรธทั้งขำ "ฉันก็แค่หาอาวุธที่ถนัดไม่ได้ เลยต้องใช้ไหนี่แทนไปก่อน ถ้าทุบลงไปสักที ยังไงก็น่าจะทำให้คนสลบได้

บทที่ 472 ของขวัญของฉันล่ะ?

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด "แม่ ใส่ออกไปได้เลย ป้าเต๋อซื่อไม่ใช่ทำผมได้สองทรงหรือ เดี๋ยวให้นางทำผมให้ แล้วใส่เครื่องประดับพวกนี้ทั้งหมด

ใส่เสื้อผ้าสวยๆ ทาแป้งและเครื่องสำอางที่พวกเราซื้อมาฝากครั้งนี้ พวกผู้หญิงในหมู่บ้านเซี่ยเหอต้องอิจฉาตายเลยใช่ไหม?"

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอ

บทที่ 473 ปล่อยวาง

หลิวต้าจู้เห็นทุกคนไม่เห็นด้วย จึงหัวเราะฮ่าๆ พูดว่า "ฉันแค่พูดเล่นๆ ถ้าพวกเจ้ามีคนที่เหมาะสมกว่า ฉันก็เหมือนน้องเฉิง สิบวันครึ่งเดือนไปตรวจบัญชีสักครั้งก็ได้"

เรื่องหาผู้จัดการก็ไม่ต้องรีบ รีบก็ไม่ได้

หลิวต้าจู้อยากดูของขวัญที่พวกเขาซื้อมาให้

"มา ดูของกินที่พวกเจ้าเอามาฝากหน