บทที่ 470 จบเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน

"ซานเอ๋อร์ จะพูดอะไรกับพวกมันมาก จัดการเลยสิ"

หลิวลี่เซี่ยรู้สึกกังวล พวกนี้จับตาดูพวกเธอตั้งแต่ที่เมืองอันเฉิงแล้ว

สองวันนี้พวกเขาทั้งซื้อบ้านซื้อหนังสือ ซื้อของ เข้าภัตตาคาร ใช้เงินเหมือนน้ำ ลืมระวังตัว ลืมไปว่าสมัยโบราณไม่ปลอดภัย มีพวกอันธพาลเยอะ

ก็เลยถูกจับตา

บทที่ 471 กลับถึงบ้าน

หลังจากอุ้มไหมาได้ เธอก็ถอนหายใจโล่งอก "ดีจังที่ไม่แตก ไม่งั้นของดีๆ ในนี้ก็จะเสียหายหมด น่าเสียดายแย่ เดินทางมาไกลขนาดนี้แล้ว ไม่อยากกลับไปอีกรอบหรอก"

หลิวลี่เซี่ยทั้งโกรธทั้งขำ "ฉันก็แค่หาอาวุธที่ถนัดไม่ได้ เลยต้องใช้ไหนี่แทนไปก่อน ถ้าทุบลงไปสักที ยังไงก็น่าจะทำให้คนสลบได้

บทที่ 472 ของขวัญของฉันล่ะ?

หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด "แม่ ใส่ออกไปได้เลย ป้าเต๋อซื่อไม่ใช่ทำผมได้สองทรงหรือ เดี๋ยวให้นางทำผมให้ แล้วใส่เครื่องประดับพวกนี้ทั้งหมด

ใส่เสื้อผ้าสวยๆ ทาแป้งและเครื่องสำอางที่พวกเราซื้อมาฝากครั้งนี้ พวกผู้หญิงในหมู่บ้านเซี่ยเหอต้องอิจฉาตายเลยใช่ไหม?"

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอ