บทที่ 463 ช่วยงานไม่เสียเปล่า

หลิวต้าจู้บ่น "อะไรกันไม่เอาเงิน รู้งี้ไม่เอาเงินแพงกว่าเอาเงินอีก ข้าน่าจะจ่ายเงินดีกว่า แถมยังต้องติดหนี้บุญคุณพวกเขาเปล่าๆ"

หลิวลี่เซี่ยชะงัก รู้สึกว่าที่พ่อพูดมีเหตุผลมาก ไม่เอาเงินกลับแพงกว่าจริงๆ!

หลิวลี่เซี่ยมองบ้านดินสามห้องที่ดูเหมือนผุดขึ้นมาจากพื้นดินตรงห

บทที่ 464 จะไปหาร้านค้า

พูดแบบนี้ก็ดูจะใช่ ทุกคนจึงไม่พูดอะไรอีก

แต่ต่างก็ตั้งใจในใจว่า ต่อไปทำอะไรต้องคิดให้รอบคอบ

ไม่สามารถไม่สนใจอะไรแบบนี้อีก

วันเวลาที่ยุ่งๆ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ใบพลับในลานบ้านเหลืองแล้วก็ร่วง ไม่รู้ตัวว่าไม่เหลือใบไม้สักใบแล้ว

เรื่องในบ้านไม่ต้องกังวลมาก หลิวลี่เซี่ยจึงเลื่อ

บทที่ 465 "เดินทางไกล" ครั้งแรก

"พอเถอะ แม่ ให้พวกเขาสองคนไปเถอะ โตขนาดนี้แล้ว สมควรออกไปเห็นโลกกว้างบ้างแล้ว จะอยู่แต่ในอำเภอผิงเจียงตลอดไปไม่ได้" หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอพยักหน้ารัวๆ ใช่แล้ว พวกเขาต้องไปเห็นโลกกว้าง

เห็นเธอตกลงแล้ว โจวซื่อทั้งสองคนก็พูดอะไรไม่ออก

หลิวต้าจู้