บทที่ 464 จะไปหาร้านค้า

พูดแบบนี้ก็ดูจะใช่ ทุกคนจึงไม่พูดอะไรอีก

แต่ต่างก็ตั้งใจในใจว่า ต่อไปทำอะไรต้องคิดให้รอบคอบ

ไม่สามารถไม่สนใจอะไรแบบนี้อีก

วันเวลาที่ยุ่งๆ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ใบพลับในลานบ้านเหลืองแล้วก็ร่วง ไม่รู้ตัวว่าไม่เหลือใบไม้สักใบแล้ว

เรื่องในบ้านไม่ต้องกังวลมาก หลิวลี่เซี่ยจึงเลื่อ

บทที่ 465 "เดินทางไกล" ครั้งแรก

"พอเถอะ แม่ ให้พวกเขาสองคนไปเถอะ โตขนาดนี้แล้ว สมควรออกไปเห็นโลกกว้างบ้างแล้ว จะอยู่แต่ในอำเภอผิงเจียงตลอดไปไม่ได้" หลิวลี่เซี่ยยิ้มพูด

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอพยักหน้ารัวๆ ใช่แล้ว พวกเขาต้องไปเห็นโลกกว้าง

เห็นเธอตกลงแล้ว โจวซื่อทั้งสองคนก็พูดอะไรไม่ออก

หลิวต้าจู้

บทที่ 466 ไปกินข้าวที่ภัตตาคาร

หลิวชิงซานขยิบตา "พี่ มาอยู่ห้องหลักเถอะ ที่นี่มีแค่พวกเราไม่กี่คน ไม่มีคนนอก ไม่ต้องมากพิธีหรอก"

หลิวชิงเหอก็พยักหน้า พ่อบอกว่าเวลาออกนอกบ้านต้องดูแลพี่สาวให้ดี อยู่ห้องหลักจะดีกว่า

หลิวลี่เซี่ยจึงไม่ปฏิเสธอีก เธอก็ไม่ได้พิถีพิถันอะไรมากมาย

หลังจากวางของเสร็จ ทุก