บทที่ 452 จะปลูกต้นผลไม้อะไรดี

บ้านนั้นมีต้นไม้ใหญ่สองต้น แต่ละคนเก็บมาคนละกำมือ ทั้งสองคนไม่กล้ากิน เอามาฝากเธอหมด รู้ว่าเธอชอบกินผลไม้เล็กๆ พวกนี้

โจวซื่อแหงนมองต้นไม้เหล่านี้ พูดอย่างดีใจ: "มีตั้งสี่ต้นนะ พอถึงปีหน้าออกผล ยังไงก็พอให้พวกเรากินแล้ว แค่ไม่รู้ว่าต้นไม้โตขนาดนี้แล้ว ทำไมเจ้าของไม่

บทที่ 453 เริ่มขายไก่รมควัน

พูดได้ถูกต้อง แม้แต่โจวซื่อก็พูด: "ก็เหตุผลนี้แหละ ถ้าวันไหนต้นไม้ในภูเขาถูกคนในหมู่บ้านพบเข้า เราอาจจะไม่ได้มัน ไม่มีใครไวเท่า"

หลิวชิงซานรู้สึกเห็นด้วย "เหมือนน้ำผึ้งในภูเขานั่นแหละ ทุกปีต้องแย่งกับคนอื่น ถ้าแย่งไม่ได้ก็ไม่มี"

หลิวลี่เซี่ยพูด: "งั้นตกลงตามนี้ก่อนไหม

บทที่ 454 เป็นที่พึ่ง

หลิวลี่เซี่ยขำ "แม่ ชิงซานกับชิงเหอไม่ได้บอกหรือว่าไก่รมควันรสชาติดี สองปีนี้พวกเขากินของดีๆ ไม่น้อย แสดงว่าอร่อยจริง แค่อร่อย ของพวกนี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องขาย

ช่วงนี้ทุกคนมีเงินกันแล้ว อีกอย่างถึงตอนนี้ขายไม่ออก แต่ไก่รมควันเก็บได้นะ ค่อยๆ ขายไปก็ต้องขายออก

ถ้าคิดในแง่ร้ายที