บทที่ 435

ปากไม่มีประตู

หลิวต้าจู้ได้ยินที่คอกวัว รีบโผล่หัวออกมา พูดอย่างดีใจ "จริงหรือ? เปลือกไม้ใช้ได้แล้ว? งั้นวันนี้ทำกระดาษได้แล้วใช่ไหม?"

แม้แต่โจวซื่อก็โผล่หัวออกมาจากครัว

ทันใดนั้นทุกคนก็มองเธอ

หลิวลี่เซี่ยคิดครู่หนึ่ง พูดว่า "คงไม่ได้......"

"ทำไมไม่ได้?"

"ใช่ เธอไม่ได้บอกหรือว่าตาก

บทที่ 436

ถึงเวลาที่ต้องใช้แรงมากแล้ว

หลิวต้าจู้พูดว่า: "ข้าว่านะ ปิงเฟิ่นนี่ พรุ่งนี้ไม่ต้องขายแล้วก็ได้ ตั้งใจขายไก่อย่างเดียวดีกว่า"

หลิวลี่เซี่ยส่ายหน้า "ไม่ได้หรอกพ่อ รออีกสักพักเถอะ ตอนนี้แม้ว่าคนกินปิงเฟิ่นจะน้อยลง แต่ก็ไม่ได้หมดไปเสียทีเดียว

ถ้าจู่ๆ เลิกขายไป แล้วคนที่มากินจะทำยังไง รออ

บทที่ 437

กระบวนการทำกระดาษ

พวกเขาไม่ยอมกิน แต่หลิวลี่เซี่ยต้องกิน "พอแล้ว พ่อแม่ พวกเราทานก่อน แบ่งอาหารไว้ให้พวกเขาในหม้อ อุ่นๆ ไว้ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเย็น"

โจวซื่อขมวดคิ้วพูดว่า: "ของพวกนี้จะสำคัญแค่ไหนก็ไม่ควรอดข้าวนะ"

หลิวต้าจู้ถือตะเกียบพูดว่า: "จะไปสนใจพวกเขาทำไม ก็บอกว่าใกล้เสร็จแล้วไม่ใช่