บทที่ 434 วันละ 80 ตัวแล้ว

เริ่มโปรโมทไก่รสชาติใหม่ของเธอ แต่ก็ไม่ต้องโปรโมทอะไรมาก กลิ่นหอมที่ลอยไปไกลสิบลี้ดึงดูดคนมาเรื่อยๆ ไม่ต้องโฆษณา คนเข้าร้านมาก็ถามเจาะจงว่าไก่อะไรหอมขนาดนี้ ขอซื้อกี่จิน

คนแห่กันมามากมาย น่าเสียดายที่เตรียมไก่ไว้น้อยเกินไป

หลิวลี่เซี่ยเห็นสถานการณ์ไม่ดี เริ่มจำกัดปริมาณ

บทที่ 435 ปากไม่มีประตู

หลิวต้าจู้ได้ยินที่คอกวัว รีบโผล่หัวออกมา พูดอย่างดีใจ "จริงหรือ? เปลือกไม้ใช้ได้แล้ว? งั้นวันนี้ทำกระดาษได้แล้วใช่ไหม?"

แม้แต่โจวซื่อก็โผล่หัวออกมาจากครัว

ทันใดนั้นทุกคนก็มองเธอ

หลิวลี่เซี่ยคิดครู่หนึ่ง พูดว่า "คงไม่ได้......"

"ทำไมไม่ได้?"

"ใช่ เธอไม่ได้บอกหรือว่าตากแห

บทที่ 436 ถึงเวลาที่ต้องใช้แรงมากแล้ว

หลิวต้าจู้พูดว่า: "ข้าว่านะ ปิงเฟิ่นนี่ พรุ่งนี้ไม่ต้องขายแล้วก็ได้ ตั้งใจขายไก่อย่างเดียวดีกว่า"

หลิวลี่เซี่ยส่ายหน้า "ไม่ได้หรอกพ่อ รออีกสักพักเถอะ ตอนนี้แม้ว่าคนกินปิงเฟิ่นจะน้อยลง แต่ก็ไม่ได้หมดไปเสียทีเดียว

ถ้าจู่ๆ เลิกขายไป แล้วคนที่มากินจะทำยังไง รออีก