บทที่ 436 ถึงเวลาที่ต้องใช้แรงมากแล้ว

หลิวต้าจู้พูดว่า: "ข้าว่านะ ปิงเฟิ่นนี่ พรุ่งนี้ไม่ต้องขายแล้วก็ได้ ตั้งใจขายไก่อย่างเดียวดีกว่า"

หลิวลี่เซี่ยส่ายหน้า "ไม่ได้หรอกพ่อ รออีกสักพักเถอะ ตอนนี้แม้ว่าคนกินปิงเฟิ่นจะน้อยลง แต่ก็ไม่ได้หมดไปเสียทีเดียว

ถ้าจู่ๆ เลิกขายไป แล้วคนที่มากินจะทำยังไง รออีก

บทที่ 437 กระบวนการทำกระดาษ

พวกเขาไม่ยอมกิน แต่หลิวลี่เซี่ยต้องกิน "พอแล้ว พ่อแม่ พวกเราทานก่อน แบ่งอาหารไว้ให้พวกเขาในหม้อ อุ่นๆ ไว้ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเย็น"

โจวซื่อขมวดคิ้วพูดว่า: "ของพวกนี้จะสำคัญแค่ไหนก็ไม่ควรอดข้าวนะ"

หลิวต้าจู้ถือตะเกียบพูดว่า: "จะไปสนใจพวกเขาทำไม ก็บอกว่าใกล้เสร็จแล้วไม่ใช่หร

บทที่ 438 ทำอะไรมามากแล้ว

หลิวชิงซานทำเสร็จ ก็ถึงตาหลิวชิงเหอ แล้วก็หลิวต้าจู้ สุดท้ายคือโจวซื่อ

ทุกคนในครอบครัวได้ลองทำกันคนละครั้ง

สุดท้ายหลิวลี่เซี่ยทำที่เหลืออีกไม่กี่แผ่นจนหมด ใช้เยื่อกระดาษที่สองคนทำไว้วันนี้จนหมดเกลี้ยง

หลิวชิงซานยังรู้สึกไม่พอใจ "ถ้ารู้แต่แรก ข้าก็คงเก็บเปลือกไม้มาเยอะกว