ตอน 389
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
บทที่ 389
เก่งเกินไปก็ไม่ดี
หลิวลี่เซี่ยถือไก่ข้างละตัว อยากจะมีล้อวิเศษติดที่เท้าจะได้หายตัวไปจากหน้าทุกคนทันที
เพิ่งรู้ครั้งแรกว่า มีมนุษยสัมพันธ์ดีเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี ดูสิ เธอเกือบจะถูกพวกเขายกให้เป็นพระโพธิสัตว์แล้ว
ทั้งครอบครัวรีบเดินไม่เหลียวหลังออกจากที่นั่น
จนกระทั่งห่างจากฝูงชนไกลพอ
ตอน 390
บทที่ 390
พลับพลึงดิน
หลิวต้าจู้เดินไปพลางพูดโดยไม่หันหลัง "จะต้องมีคบไฟทำไม เส้นทางนี้ข้าเดินมากี่รอบแล้ว หลับตาก็ยังหาทางเจอ ยิ่งคืนนี้มีดาวเยอะขนาดนี้ พวกเจ้าทำงานไปเถอะ ข้าไปดูแป๊บเดียวก็กลับ"
พูดจบเสียงก็ห่างออกไปแล้ว
"ก็ดี ได้ดูสักตาก็สบายใจขึ้น" หลิวลี่เซี่ยมองแม่แล้วพูดอย่างเก้อๆ
หลังจ
ตอน 391
บทที่ 391
กระดูกที่แทะไม่ไหว
หลิวต้าจู้พยักหน้าติดๆ กัน "แบบนี้ถึงจะเหมือนชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีหน่อย ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ที่กินแต่ผักดอง ผักสด ถั่วฝักยาว แตงกวา แบบนั้นมันจะเรียกว่าชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีได้ยังไง"
หลิวลี่เซี่ยอดขำไม่ได้ "พ่อ พวกผักเหล่านี้ต่างหากที่เป็นอาหารที่คนมีชีวิตความเป็น