บทที่ 339 จะโดนขโมยหรือ?

ฮูหยินชินมองเขาอย่างตัดพ้อ "พูดอะไรของท่าน ข้าใจร้ายขนาดนั้นเชียวหรือ ข้าเป็นคนที่คิดถึงคนอื่นที่สุดนะ"

ท่านชินพยักหน้า ไม่รู้ว่าเชื่อหรือไม่

หลิวลี่เซี่ยนอนไม่ค่อยหลับทั้งคืน ใส่ผ้าอนามัยแล้วอึดอัด แถมยังกลัวจะทำผ้าปูที่นอนเปื้อน เธอขี้เกียจซัก

วันรุ่งขึ้นตื่นมา ไม่มีแ

บทที่ 340 ไม่แปลกใจ

หลิวลี่เซี่ยจ้องตาพูด: "พากลับมาด้วย? พวกเขาเลิกเรียนกี่โมง? เราขายปิงเฟิ่นเสร็จกี่โมง?

เวลาก็น้อยอยู่แล้ว ยังต้องรอพวกเขาอีก งานที่บ้านไม่ต้องทำแล้วหรือ?

งานในไร่ไม่ต้องทำแล้วหรือ?

ทั้งครอบครัวจะกินลมกินแล้งหรือ?

หรือว่าพ่อเต็มใจจะเสียเงินซื้อข้าว?"

หลิวต้าจู้ส่ายหน้าไปมา เขา

บทที่ 341 ที่ไหนดี

หลิวต้าจู้ไม่พอใจ "อะไรกัน ขาวๆ หนึ่งตำลึง นั่นข้าซื้อมาด้วยเงินมากมายนะ"

หลิวชิงซานพูดอย่างตื่นเต้น "พ่อ เมื่อไหร่จะไปซื้อบ้าน ต้องรอให้พวกเราหยุดงานก่อนใช่ไหม"

โจวซื่อ "พวกเจ้าต้องรออีกหลายวันกว่าจะได้หยุด ไม่ได้ รอพวกเจ้าไม่ไหว อีกอย่าง พอพวกเจ้าหยุดงาน ที่บ้านก็ต้องสร้างกำ