บทที่ 338 มีเรื่องแล้ว

โจวซื่อแทบไม่รู้จะพูดอะไรดี เธอโกรธจนแทบตาย "ทำไมเจ้าถึงไม่กังวลเลย นี่ลูกสาวของเรานะ ต้าเนียวของเรา!

ตระกูลอู๋นี่ช่างไร้ยางอาย สาดน้ำสกปรกใส่ต้าเนียวของเรา ต่อให้กระโดดลงแม่น้ำก็ล้างไม่สะอาด"

พูดพลางน้ำตาก็แดง ลูกคนนี้ทำไมชะตาชีวิตลำบากนัก เมื่อหลายปีก่อนตกน้ำครั้งเดียวเกื

บทที่ 339 จะโดนขโมยหรือ?

ฮูหยินชินมองเขาอย่างตัดพ้อ "พูดอะไรของท่าน ข้าใจร้ายขนาดนั้นเชียวหรือ ข้าเป็นคนที่คิดถึงคนอื่นที่สุดนะ"

ท่านชินพยักหน้า ไม่รู้ว่าเชื่อหรือไม่

หลิวลี่เซี่ยนอนไม่ค่อยหลับทั้งคืน ใส่ผ้าอนามัยแล้วอึดอัด แถมยังกลัวจะทำผ้าปูที่นอนเปื้อน เธอขี้เกียจซัก

วันรุ่งขึ้นตื่นมา ไม่มีแ

บทที่ 340 ไม่แปลกใจ

หลิวลี่เซี่ยจ้องตาพูด: "พากลับมาด้วย? พวกเขาเลิกเรียนกี่โมง? เราขายปิงเฟิ่นเสร็จกี่โมง?

เวลาก็น้อยอยู่แล้ว ยังต้องรอพวกเขาอีก งานที่บ้านไม่ต้องทำแล้วหรือ?

งานในไร่ไม่ต้องทำแล้วหรือ?

ทั้งครอบครัวจะกินลมกินแล้งหรือ?

หรือว่าพ่อเต็มใจจะเสียเงินซื้อข้าว?"

หลิวต้าจู้ส่ายหน้าไปมา เขา