บทที่ 297 เรียนเก่งที่สุด

แค่เก็บกระต่ายได้ก็ดีแล้ว ไม่ใช่ว่าพี่สาวเคยขึ้นเขาแล้วเก็บกระต่ายได้หรือ

พวกเขายังไม่เคยกินกระต่ายเลย ถ้าไม่ได้ แค่ไก่ป่าก็ยังดี ไก่ป่าก็อร่อยมาก

โจวเสี่ยวอวี่ก็มีของที่อยากได้ เธออยากหาดอกไม้ เมื่อไม่กี่ปีก่อน พี่ชายจวี้ฮวาในหมู่บ้านขึ้นเขากลับมา เอาต้นหญ้าสวยๆ มาให้เธ

บทที่ 298 ก็ต้องส่ง

หลิวลี่เซี่ยปลอบพวกเขาว่า ตาทำนามาทั้งชีวิต เป็นมือหนึ่งเรื่องทำนาในหมู่บ้าน อาศัยการทำนาอยู่ในหมู่บ้านอย่างสุขสบาย พวกเขาถึงได้รู้สึกดีขึ้น

พอเรียนวิธีทำปุ๋ยหมักเสร็จ

คุณตาโจวกับคุณยายก็จะพาเด็กๆ กลับบ้าน

ออกมาเดือนกว่าแล้ว ไม่กลับก็ไม่ดี

โจวซื่อกับหลิวต้าจู้พยายามรั้งไว้ แ

บทที่ 299 เขยเข้าบ้าน

โจวซื่อส่ายหน้าถอนหายใจพูด: "เรื่องนี้พ่อแม่ยังไม่รู้เลย พวกเขาสองคนปรึกษากันเอง จริงๆ ข้าเห็นพี่ชายตั้งใจจะส่งแค่เสี่ยวเฟยคนเดียว

ส่วนเสี่ยวหูก็อยู่บ้าน รอเสี่ยวเฟยกลับมาสอนก็พอ เหมือนต้าเนียว เขาก็ได้ยินว่าต้าเนียวเรียนแบบนี้ก็ดี ประหยัดเงินด้วย เสี่ยวหูเป็นลูกคนโต ยังอยู่บ