บทที่ 298 ก็ต้องส่ง

หลิวลี่เซี่ยปลอบพวกเขาว่า ตาทำนามาทั้งชีวิต เป็นมือหนึ่งเรื่องทำนาในหมู่บ้าน อาศัยการทำนาอยู่ในหมู่บ้านอย่างสุขสบาย พวกเขาถึงได้รู้สึกดีขึ้น

พอเรียนวิธีทำปุ๋ยหมักเสร็จ

คุณตาโจวกับคุณยายก็จะพาเด็กๆ กลับบ้าน

ออกมาเดือนกว่าแล้ว ไม่กลับก็ไม่ดี

โจวซื่อกับหลิวต้าจู้พยายามรั้งไว้ แ

บทที่ 299 เขยเข้าบ้าน

โจวซื่อส่ายหน้าถอนหายใจพูด: "เรื่องนี้พ่อแม่ยังไม่รู้เลย พวกเขาสองคนปรึกษากันเอง จริงๆ ข้าเห็นพี่ชายตั้งใจจะส่งแค่เสี่ยวเฟยคนเดียว

ส่วนเสี่ยวหูก็อยู่บ้าน รอเสี่ยวเฟยกลับมาสอนก็พอ เหมือนต้าเนียว เขาก็ได้ยินว่าต้าเนียวเรียนแบบนี้ก็ดี ประหยัดเงินด้วย เสี่ยวหูเป็นลูกคนโต ยังอยู่บ

บทที่ 300 เครื่องบดหิน

หลิวชิงเหอกลอกตา เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เขยเข้าบ้านจะหาคนดีๆ ได้ที่ไหน พี่สาวเขาเก่งขนาดนี้ ยังอ่านออกเขียนได้ เป็นที่หนึ่งในสิบแปดหมู่บ้าน คนที่จะแต่งงานด้วยต้องเก่งมากๆ ถึงจะได้

หลิวต้าจู้พยักหน้า ใช่เลย

โจวซื่อมองเขาอย่างอันตราย

หลิวต้าจู้......

โจวซื่อมองทุกคน