บทที่ 254

ขโมยหรือ?

พูดจบก็คีบเนื้อชิ้นหนึ่งเริ่มกิน

กินคำหนึ่ง พยักหน้าติดๆ กัน "อืมๆๆ รสชาติแบบนี้แหละ อร่อย อร่อย!"

โจวซื่อจำใจนั่งลงด้วย

หลิวลี่เซี่ยยิ้มคีบเนื้อให้เธอคำหนึ่ง "แม่ ไม่เป็นไร กินเถอะ เนื้อกระต่ายนี่ได้มาง่ายๆ"

สองคนนั่งกินไปหลายชิ้น ก็ได้ยินเสียงหลิวเหล่าเถียนเรียกจากข้างนอก

บทที่ 255

เก็บผลไม้ป่า

หลิวต้าจู้พยักหน้า "เยอะขนาดนี้พวกเราก็กินไม่หมด ตากแห้งก็ไม่มีเนื้อมากพอจะตุ๋นด้วยนะ!"

หลิวชิงเหอ: "งั้นก็ตากน้อยหน่อย ที่เหลือแช่น้ำทำยำกิน ยำอร่อยมากเลย พรุ่งนี้เอาไปฝากอาจารย์ด้วย รับรองว่าท่านต้องชอบ"

หา?

โจวซื่อรีบห้าม "จะส่งอะไรก็ได้ แต่ส่งยำหน่อไม้ มันดูจืดชืดเก

บทที่ 256

สตรอว์เบอร์รี่ป่า

หมดกำลังใจ ก็ลงมา เธอไม่เป็นไร แต่กลัวว่าเด็กๆ พวกนี้ตอนที่ไม่มีคนเห็น จะแอบทำตามเธอไปเก็บ ถ้าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น เธอก็จะกลายเป็นคนบาปตลอดกาลน่ะสิ?

คิดว่าจะตัดต้นนี้ทิ้งเสียเลย แต่มองดูความสูง ก็เลิกล้ม สูงขนาดนี้พวกเขาคงปีนไม่ขึ้นชั่วคราว ถ้าปีนขึ้นได้ก็โตแล้ว

โ