บทที่ 255 เก็บผลไม้ป่า

หลิวต้าจู้พยักหน้า "เยอะขนาดนี้พวกเราก็กินไม่หมด ตากแห้งก็ไม่มีเนื้อมากพอจะตุ๋นด้วยนะ!"

หลิวชิงเหอ: "งั้นก็ตากน้อยหน่อย ที่เหลือแช่น้ำทำยำกิน ยำอร่อยมากเลย พรุ่งนี้เอาไปฝากอาจารย์ด้วย รับรองว่าท่านต้องชอบ"

หา?

โจวซื่อรีบห้าม "จะส่งอะไรก็ได้ แต่ส่งยำหน่อไม้ มันดูจืดชืดเกิน

บทที่ 256 สตรอว์เบอร์รี่ป่า

หมดกำลังใจ ก็ลงมา เธอไม่เป็นไร แต่กลัวว่าเด็กๆ พวกนี้ตอนที่ไม่มีคนเห็น จะแอบทำตามเธอไปเก็บ ถ้าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น เธอก็จะกลายเป็นคนบาปตลอดกาลน่ะสิ?

คิดว่าจะตัดต้นนี้ทิ้งเสียเลย แต่มองดูความสูง ก็เลิกล้ม สูงขนาดนี้พวกเขาคงปีนไม่ขึ้นชั่วคราว ถ้าปีนขึ้นได้ก็โตแล้ว

โตแ

บทที่ 257 ปลาย่าง

มีคนดึงแขนเสื้อของหลิวลี่เซี่ยพลางพูดว่า "พี่ต้าเนียว มาสิ ดูพื้นนั่นสิมีเยอะแยะเลย เมื่อกี้พี่คงกินไม่พอใช่ไหม มาเก็บเท่าไหร่ก็ได้ พวกเราช่วยนะ แป๊บเดียวก็เต็มตะกร้าแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยจะให้พวกเขาช่วยเก็บได้อย่างไร จึงยิ้มพูดว่า "พวกเธอเก็บของตัวเองเถอะ พี่เก็บเองได้ พอเต็มแล้วเร