บทที่ 255

เก็บผลไม้ป่า

หลิวต้าจู้พยักหน้า "เยอะขนาดนี้พวกเราก็กินไม่หมด ตากแห้งก็ไม่มีเนื้อมากพอจะตุ๋นด้วยนะ!"

หลิวชิงเหอ: "งั้นก็ตากน้อยหน่อย ที่เหลือแช่น้ำทำยำกิน ยำอร่อยมากเลย พรุ่งนี้เอาไปฝากอาจารย์ด้วย รับรองว่าท่านต้องชอบ"

หา?

โจวซื่อรีบห้าม "จะส่งอะไรก็ได้ แต่ส่งยำหน่อไม้ มันดูจืดชืดเก

บทที่ 256

สตรอว์เบอร์รี่ป่า

หมดกำลังใจ ก็ลงมา เธอไม่เป็นไร แต่กลัวว่าเด็กๆ พวกนี้ตอนที่ไม่มีคนเห็น จะแอบทำตามเธอไปเก็บ ถ้าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น เธอก็จะกลายเป็นคนบาปตลอดกาลน่ะสิ?

คิดว่าจะตัดต้นนี้ทิ้งเสียเลย แต่มองดูความสูง ก็เลิกล้ม สูงขนาดนี้พวกเขาคงปีนไม่ขึ้นชั่วคราว ถ้าปีนขึ้นได้ก็โตแล้ว

โ

บทที่ 257

ปลาย่าง

มีคนดึงแขนเสื้อของหลิวลี่เซี่ยพลางพูดว่า "พี่ต้าเนียว มาสิ ดูพื้นนั่นสิมีเยอะแยะเลย เมื่อกี้พี่คงกินไม่พอใช่ไหม มาเก็บเท่าไหร่ก็ได้ พวกเราช่วยนะ แป๊บเดียวก็เต็มตะกร้าแล้ว"

หลิวลี่เซี่ยจะให้พวกเขาช่วยเก็บได้อย่างไร จึงยิ้มพูดว่า "พวกเธอเก็บของตัวเองเถอะ พี่เก็บเองได้ พอเต็มแล้ว