บทที่ 253

ได้มาฟรีๆ

เก็บหน่อไม้ใส่ตะกร้า หยิบกระต่ายแล้วรีบเดินจากมา ที่เหลือรอพ่อกลับมาแล้วค่อยช่วยกันแบกกลับไป เธอไม่อยากมาอีกแล้ว ในระยะสั้นนี้คงลบเงาในใจไม่หาย

หลิวลี่เซี่ยที่เดินอยู่ข้างหน้าไม่รู้ว่า ข้างหลังเธอมีเงาร่างหนึ่งแอบตามมาเงียบๆ จนกระทั่งเห็นเธอกลับถึงบ้าน เงาร่างนั้นจึงหันหลังเ

บทที่ 254

ขโมยหรือ?

พูดจบก็คีบเนื้อชิ้นหนึ่งเริ่มกิน

กินคำหนึ่ง พยักหน้าติดๆ กัน "อืมๆๆ รสชาติแบบนี้แหละ อร่อย อร่อย!"

โจวซื่อจำใจนั่งลงด้วย

หลิวลี่เซี่ยยิ้มคีบเนื้อให้เธอคำหนึ่ง "แม่ ไม่เป็นไร กินเถอะ เนื้อกระต่ายนี่ได้มาง่ายๆ"

สองคนนั่งกินไปหลายชิ้น ก็ได้ยินเสียงหลิวเหล่าเถียนเรียกจากข้างนอก

บทที่ 255

เก็บผลไม้ป่า

หลิวต้าจู้พยักหน้า "เยอะขนาดนี้พวกเราก็กินไม่หมด ตากแห้งก็ไม่มีเนื้อมากพอจะตุ๋นด้วยนะ!"

หลิวชิงเหอ: "งั้นก็ตากน้อยหน่อย ที่เหลือแช่น้ำทำยำกิน ยำอร่อยมากเลย พรุ่งนี้เอาไปฝากอาจารย์ด้วย รับรองว่าท่านต้องชอบ"

หา?

โจวซื่อรีบห้าม "จะส่งอะไรก็ได้ แต่ส่งยำหน่อไม้ มันดูจืดชืดเก