ตอน 224
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
ระยะห่างระหว่างแถวกว้างขนาดนี้
โจวซื่อเห็นเจ้าคิดถึงแต่พ่อที่เป็นแรงงานหลัก อดขำไม่ได้
สองคนเริ่มลงมือขน พูดถึงเรื่องนี้ มันหนักจริงๆ
คนเดียวขนไม่ไหว ต้องสองคนช่วยกันหาม
โจวซื่อรู้สึกจนใจ "ทำไมมัดหนึ่งๆ เยอะขนาดนี้ ไม่รู้ว่าตอนนั้นพวกเจ้าขนมายังไง?"
หลิวลี่เซี่ยหามอยู่ข้างหนึ่งอย่างยา
ตอน 225
ปลูกอ้อยหวานแล้ว
หลิวต้าจู้คิดดู เป็นเหตุผลที่ถูกต้อง อย่างมากก็ทำน้อยลง ขอแค่ทำเต้าหู้สำหรับโรงเตี๊ยมให้เสร็จก็พอ แบบนี้จะได้มีเวลาทำงานในไร่ให้เสร็จ
โจวซื่อพูด: "ถ้าจะทำ คืนนี้ก็แช่ถั่วเพิ่มหน่อย ช่วงนี้ขายได้วันไหนก็เอาวันนั้น"
หลิวลี่เซี่ย: "งั้นแช่สักกี่จินดี ตอนกลางคืนหนูตื่นมา
ตอน 226
อยากจะตามไป
หลิวลี่เซี่ย......
ไม่ปล่อยให้เจ้าแอบปลูกได้เลยหรือ?
แต่ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ แม่ลูกสองคนทำงานในไร่กันใหญ่โต จะไม่ให้คนสังเกตเห็นก็ยาก พอมันโตขึ้นมาสูงสองสามเมตร ยืนตรงไหนก็มองเห็นได้ง่าย ซ่อนก็ซ่อนไม่มิด
โจวซื่อยิ้มพลางอธิบายให้ทุกคนฟัง "นี่ไม่ใช่ของมีค่าอะไรหรอก แค่อ้อย