บทที่ 225 ปลูกอ้อยหวานแล้ว

หลิวต้าจู้คิดดู เป็นเหตุผลที่ถูกต้อง อย่างมากก็ทำน้อยลง ขอแค่ทำเต้าหู้สำหรับโรงเตี๊ยมให้เสร็จก็พอ แบบนี้จะได้มีเวลาทำงานในไร่ให้เสร็จ

โจวซื่อพูด: "ถ้าจะทำ คืนนี้ก็แช่ถั่วเพิ่มหน่อย ช่วงนี้ขายได้วันไหนก็เอาวันนั้น"

หลิวลี่เซี่ย: "งั้นแช่สักกี่จินดี ตอนกลางคืนหนูตื่นมาช่

บทที่ 226 อยากจะตามไป

หลิวลี่เซี่ย......

ไม่ปล่อยให้เจ้าแอบปลูกได้เลยหรือ?

แต่ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ แม่ลูกสองคนทำงานในไร่กันใหญ่โต จะไม่ให้คนสังเกตเห็นก็ยาก พอมันโตขึ้นมาสูงสองสามเมตร ยืนตรงไหนก็มองเห็นได้ง่าย ซ่อนก็ซ่อนไม่มิด

โจวซื่อยิ้มพลางอธิบายให้ทุกคนฟัง "นี่ไม่ใช่ของมีค่าอะไรหรอก แค่อ้อยหว

บทที่ 227 เพิ่มที่ดินมาอีกสี่ไร่ในคราวเดียว

ผู้ใหญ่แม้แต่ความคิดถึงก็ต้องกลั้นเอาไว้!

สะบัดหัว เจ้าสิที่ควรจะคิดถึงมากกว่า ในโลกนี้แม้แต่หลุมศพก็หาไม่เจอ เหมือนวิญญาณที่ล่องลอยอยู่

"พี่! พี่! พวกเรากลับมาแล้ว!"

"พ่อ แม่ พวกเรากลับมาแล้ว!"

เสียงคุ้นหูดังมาแต่ไกล

หลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอกลับมาแล