ตอน 171
ทะลุมิติเข้าป่า ปลูกผักเก็บเห็ด ขายปิงเฟิ่นรวยเละ
บทที่ 171 ช่วยตัวเอง
หลิวลี่เซี่ยวันแรกไปคนเดียว หลังจากขุดทั้งวันก็รู้สึกว่าคนเดียวคงไม่ไหว
ถ้าจะให้ได้ผลในการป้องกันขโมย ก็ต้องไม่ขุดต้นเล็กๆ อย่างน้อยก็ต้องขุดต้นที่ขนาดกลางๆ ไม่ต้องถึงขนาดใหญ่มาก
คนเดียวขุดลำบากจริงๆ กุหลาบป่านี่มีหนามเต็มไปหมด รากก็แผ่กระจายใต้ดิน เธอขุดคนเดียวทั้งวันได้แค่สี
ตอน 172
บทที่ 172 เต้าหู้ผัดผักดอง
กลับถึงบ้าน แม่ยังไม่กลับมา
หลิวลี่เซี่ยสั่งน้องทั้งสอง คนหนึ่งก่อไฟ อีกคนล้างข้าว ส่วนตัวเองถือกะละมังไปที่สวนผัก ตัดผักกาดขาวมาหนึ่งหัว กลับมาล้างทีละใบให้สะอาดที่ข้างบ่อน้ำ
ผักกาดขาวสมัยนี้ก็คล้ายกับในยุคหลัง แค่ขนาดเล็กกว่า ตอนนี้ยังไม่เริ่มห่อหัว
ต้องรอสักพัก เอาเช
ตอน 173
บทที่ 173 ปลูกดอกไม้มีหนามทำไม
กินเต้าหู้กันไม่หยุด เต้าหู้ก็หมดเร็ว
หลิวลี่เซี่ยคีบผักกาดขาวคำหนึ่ง อืม ผักกาดขาวก็ไม่เลว แค่ต้มจนเละไปหน่อย
"โอ้ เต้าหู้หมดแล้ว กินเร็วเกินไป เหลือแต่ผักกาดขาว!"
"เต้าหู้หมดก็ใส่เพิ่มสิ บ้านเราไม่มีอย่างอื่น แต่เต้าหู้ต้องมีอยู่แล้ว"
หลิวต้าจู้ยิ้มเดินเข้ามาในลาน