บทที่ 166

ระหว่างกัน

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ไม่มีอะไรให้ทำ ลานบ้านก็กวาดเรียบร้อยแล้ว ยังไม่ถึงเวลาทำอาหารเย็น ในครัวก็ไม่มีอะไรต้องจัดเก็บ

หลิวลี่เซี่ยนึกถึงไม้ไผ่ที่กองอยู่ในลานหลังบ้าน จึงเรียกหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอมา "ชิงซาน ชิงเหอ มา พวกเราไปขนไม้ไผ่ที่ลานหลังบ้านมาปักทำรั้วกัน"

พอได้ยินว่าจะ

บทที่ 167

ของใหม่

ทุกคนมองไปตามเสียง เห็นหลิวชิงซานจ้องมองปลายจมูกตัวเองจนตาเหล่ มองเต้าหู้บนจมูกอย่างงงๆ จะกินก็ไม่ใช่ ไม่กินก็ไม่ใช่ ดูลำบากใจมาก

หลิวลี่เซี่ยอดไม่ได้หัวเราะลั่น

พอเธอหัวเราะ คนอื่นๆ ก็หัวเราะตามไปด้วย

หลิวชิงซานร้อนใจ "พ่อ พ่อ เอาออกเร็ว มันจะตก มันจะตกแล้ว" ไม่กล้าขยับเลย

บทที่ 168

สรรพคุณของน้ำผึ้ง

หลิวชิงซานแต่แรกได้ยินน้องชายบอกว่าอร่อยกว่าไข่ตุ๋น ก็รู้สึกไม่พอใจ แต่พอได้ยินประโยคหลัง ก็พยักหน้าติดๆ กัน "ใช่ แม่ ต่อไปเรากินแต่นี่ ไม่กินไข่ตุ๋นแล้ว นี่เรียกว่าอะไรครับ พี่สาวบอกหรือยัง?"

"บอกว่าเป็นเต้าฮวย นุ่มกว่าเต้าหู้นม ข้าว่าอร่อยกว่าเต้าหู้นมด้วย"

......