บทที่ 167 ของใหม่

ทุกคนมองไปตามเสียง เห็นหลิวชิงซานจ้องมองปลายจมูกตัวเองจนตาเหล่ มองเต้าหู้บนจมูกอย่างงงๆ จะกินก็ไม่ใช่ ไม่กินก็ไม่ใช่ ดูลำบากใจมาก

หลิวลี่เซี่ยอดไม่ได้หัวเราะลั่น

พอเธอหัวเราะ คนอื่นๆ ก็หัวเราะตามไปด้วย

หลิวชิงซานร้อนใจ "พ่อ พ่อ เอาออกเร็ว มันจะตก มันจะตกแล้ว" ไม่กล้าขยับเลย

ห

บทที่ 168 สรรพคุณของน้ำผึ้ง

หลิวชิงซานแต่แรกได้ยินน้องชายบอกว่าอร่อยกว่าไข่ตุ๋น ก็รู้สึกไม่พอใจ แต่พอได้ยินประโยคหลัง ก็พยักหน้าติดๆ กัน "ใช่ แม่ ต่อไปเรากินแต่นี่ ไม่กินไข่ตุ๋นแล้ว นี่เรียกว่าอะไรครับ พี่สาวบอกหรือยัง?"

"บอกว่าเป็นเต้าฮวย นุ่มกว่าเต้าหู้นม ข้าว่าอร่อยกว่าเต้าหู้นมด้วย"

......

บทที่ 169 เสร็จแล้ว

นั่นไม่ใช่แน่นอน "แม่ ทุกอย่างต้องพอดี กินมากเกินไปก็ไม่ดี เหมือนกับที่เรากินข้าว ก็ไม่ใช่ว่ายิ่งกินมากยิ่งดีนะ กินมากก็จะอืดไง"

โจวซื่อพยักหน้า รู้สึกว่าลูกสาวพูดมีเหตุผล

หลิวชิงซานจะพูดอีก หลิวลี่เซี่ยรีบพูด "เอาล่ะ หนูไปกินข้าวก่อน ยังไม่ได้กินเลย กินเสร็จเราค่อยไปปักรั้วไ