บทที่ 164 เปลี่ยนใจ

คุณยายเห็นด้วย "ใช่ ตั้งแต่พวกเธอให้พวกเราเลี้ยงไส้เดือนให้ไก่กิน พอถึงต้นปีก็ฟักไก่ออกมาเป็นร้อยตัว ไก่ที่เลี้ยงด้วยไส้เดือนนี่ชอบออกไข่จริงๆ ตอนนี้วันหนึ่งเก็บได้สามสี่สิบฟอง

ยิ่งถ้าอากาศดีนะ วันที่มากที่สุดเก็บได้แปดเก้าสิบฟอง ได้เงินเป็นร้อยเหรียญ พวกไก่นี่ปีนี้สร้างรายได

บทที่ 165 ขาดทุน

คุณตาโจวพยักหน้าพูดเสียงห้วน "นั่นแหละ ข้าไม่ใช่เด็กน้อย จะปล่อยให้ตัวเองอดตายได้ยังไง ให้เธออยู่เล่นกี่วันก็อยู่ไป ทำไมยังคิดจะกลับบ้านอีก"

ตอนนี้คุณยายยิ่งอยากกลับบ้าน หลายสิบปีแล้ว ไม่เคยพักค้างที่ไหนเลย ไม่เคยนอนค้างที่บ้านลูกสาว กลัวว่าตัวเองจะไม่ชิน

ส่ายหน้าพูด "ช่างเถอะ ช

บทที่ 166 ระหว่างกัน

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ไม่มีอะไรให้ทำ ลานบ้านก็กวาดเรียบร้อยแล้ว ยังไม่ถึงเวลาทำอาหารเย็น ในครัวก็ไม่มีอะไรต้องจัดเก็บ

หลิวลี่เซี่ยนึกถึงไม้ไผ่ที่กองอยู่ในลานหลังบ้าน จึงเรียกหลิวชิงซานกับหลิวชิงเหอมา "ชิงซาน ชิงเหอ มา พวกเราไปขนไม้ไผ่ที่ลานหลังบ้านมาปักทำรั้วกัน"

พอได้ยินว่าจะทำ