บทที่ 163 ของแท้

รออีกสักพัก ถึงเวลาแล้ว

พร้อมกับเสียงของผู้จัดการ "เริ่มได้แล้ว เริ่มได้แล้ว นั่งให้เรียบร้อย!"

อาหารทยอยขึ้นโต๊ะ

สิบโต๊ะมีคนนั่งเต็มตั้งแต่แรก ทุกคนเงยคอรออาหาร ได้กลิ่นหอมของเนื้อมาตั้งนาน ชาวบ้านใจร้อนกันแล้ว หอมขนาดนี้ไม่รู้ว่ากินแล้วจะเป็นยังไง

เด็กๆ ในหมู่บ้านยิ่งกว่า แต

บทที่ 164 เปลี่ยนใจ

คุณยายเห็นด้วย "ใช่ ตั้งแต่พวกเธอให้พวกเราเลี้ยงไส้เดือนให้ไก่กิน พอถึงต้นปีก็ฟักไก่ออกมาเป็นร้อยตัว ไก่ที่เลี้ยงด้วยไส้เดือนนี่ชอบออกไข่จริงๆ ตอนนี้วันหนึ่งเก็บได้สามสี่สิบฟอง

ยิ่งถ้าอากาศดีนะ วันที่มากที่สุดเก็บได้แปดเก้าสิบฟอง ได้เงินเป็นร้อยเหรียญ พวกไก่นี่ปีนี้สร้างรายได

บทที่ 165 ขาดทุน

คุณตาโจวพยักหน้าพูดเสียงห้วน "นั่นแหละ ข้าไม่ใช่เด็กน้อย จะปล่อยให้ตัวเองอดตายได้ยังไง ให้เธออยู่เล่นกี่วันก็อยู่ไป ทำไมยังคิดจะกลับบ้านอีก"

ตอนนี้คุณยายยิ่งอยากกลับบ้าน หลายสิบปีแล้ว ไม่เคยพักค้างที่ไหนเลย ไม่เคยนอนค้างที่บ้านลูกสาว กลัวว่าตัวเองจะไม่ชิน

ส่ายหน้าพูด "ช่างเถอะ ช